Lezen voor de lijst

De Engelenmaker Stefan Brijs Samenvatting (Ik heb als basis een boekverslag van https://www.scholieren.com/boek/7906/de-engelenmaker/zekerwetengoed gebruikt, maar heb in mijn eigen woorden de samenvatting opgeschreven.) Deel I: Op 13 oktober, 1984, keert een oud-dorpsbewoner van Wolfheim terug, maar samen met een drieling. Een jongen ziet per toeval de drieling, en merkt op dat er een grote open wond in het gezicht zit (hazenlip). De oud-dorpsbewoner, die tegenwoordig dokter is, houdt de kinderen bij zich in huis, en laat ze niet zien aan de dorpsbewoners. Het blijkt dat de drieling de namen hebben van de aartsengelen: Michael, Gabriël en Rafaël. (Dit is een verwijzing naar de titel.) Op het eerste gezicht vinden de dorpelingen de dokter maar niets waard, maar omdat de dokter een aantal ‘wonderen’ verricht, krijgt hij toch wat meer aanzien. Zelfs de pastoor, die het meest sceptisch was van allemaal, ging overstag. De kinderen moeten na een tijdje ook wat gaa...

Samenvatting Bron: http://www.scholieren.com/boek/12472/iv/zekerwetengoed , ik heb deze bron als basis gebruikt, niets is gekopieerd. Elsa Ruys, een bijna gepromoveerde wiskundige, wordt gebeld vanuit Nederland, terwijl ze op vakantie is met haar vriend en zoontje: haar vader is overleden. Ze neemt het eerste vliegtuig terug naar huis, waar ze opgehaald wordt door een man, die zich voordoet als politieagent. In de auto laten ze een beeldje zien, dat gebruikt is bij de moord. Maar omdat ze het beeldje vasthoudt, komen ook haar vingerafdrukken erop. Ze krijgt echter ook een brief, waar een aanwijzing op staat. Deze aanwijzing weet ze te ontcijferen, omdat ze dit gewend was van haar vader. Deze aanwijzing leidde hen naar Robin. Ineens krijgt Elsa in de gaten dat die mannen inderdaad niet van de politie zijn. Ze vluchten, en bellen nu zelf de politie. Ze gaan nu ook zelf naar het adres van haar vader. De politie is er al, maar omdat ze gebeld heeft, wordt ze ook als verd...

De Overgave Arthur Japin Mening: Ik ben begonnen met dit boek, steeds maar denkend dat het heel langdradig zou worden. Ik kwam maar niet vooruit, en begreep er eerst maar weinig van. Na zo’n vijftig bladzijden begon ik er wat vat op te krijgen, waardoor ik urenlang achter elkaar dit boek ging lezen, zelfs tot na middernacht. Ineens begon het heel interessant te worden, er gebeurde heel veel waarvan ik niet wist dat dit kon gebeuren. In de geschiedenislessen hebben we aan dit onderwerp nauwelijks aandacht besteed, dus elk hoofdstuk verbaasde me weer. Omdat ik nog niet zoveel hiervan af wist, bleef ik maar doorlezen, en juist daarom bleef het me boeien, tot aan de allerlaatste bladzijde. De schrijfwijze was opmerkelijk: na een alinea kon het onderwerp ineens veranderen, waardoor ik echt even moest zoeken naar het onderwerp. Zo kon het onderwerp in een hoofdstuk wel vijf keer veranderen, en juist dat liet de spanning erin. Af en toe werden er grote tijdspr...